Zakonnik:
Ludwika Nałęcz-Morawska, (im. zak.:) Katarzyna

Wprowadzono: 30.11.2014 21:36 | Ost. aktualizacja: 30.11.2014 21:36 | Autor opisu: Paula Zawisza

Informacje podstawowe

Płeć: Kobieta

Imię/imiona zakonne: Katarzyna

Imię/imiona nieokreślone: Ludwika

Nazwisko: Nałęcz-Morawska

Opis:

Działaczka zakonna, służebnica Boża. Ukończyła pensję L. Guerin-Brzezińskiej w Warszawie, gdzie poznała Honorata Koźmińskiego i pod jego wpływem wstąpiła w 1857 r. do felicjanek. Od 1860 r. należała do grupy sióstr poświęcających się kontemplacji, zw. kapucynkami św. Feliksa. Po kasacie zgromadzenia w 1864 r. przez władze carskie przebywała w klasztorze bernardynek w Łowiczu. W 1866 r. wyjechała do Francji, gdzie w Troyes wstąpiła do zakonu franciszkanek Najśw. Sakramentu. W 1871 r. sprowadziła siostry do Granowa. W 1872 r. przeniosła klasztor do Gniezna, a 1873 r. z powodu Kulturkampfu do Lwowa. Następnie założyła klasztory w Mariborze w 1893 r. i Wiedniu w 1898 r. Dokonała zmiany ustaw zak. m. in. przejścia w 1880 r. z reguły III zakonu św. Franciszka  Asyżu na regułę II zakonu zw. Regułą pap. Urbana IV. Uważana za założycielkę polskiej gałęzi zakonu (klasztory francuskie zostały przy III regule). W 2002 r. rozpoczęto dochodzenie diec., a w 2005 r. ogłoszono dekret o heroiczności cnót (EK, 13, 684).

Wydarzenia z życia

  • 22.08.1842 r. - ur.

    Urodzona w Rokoszu k. Konina (EK, 13, 684).

  • 1857 r. - profesja/wstąpienie do klasztoru

  • 26.01.1906 r. - zm.

    Zmarła w czasie podróży z Wiednia do Cannes (EK, 13, 684).