Architektura poklasztorna:
Dominikanie, Lublin (św. Stanisław bp i m.), Lublin, klasztor, 1342 r.

Wprowadzono: 06.09.2015 17:24 | Ost. aktualizacja: 06.09.2015 17:24 | Autor opisu: Paula Zawisza

Wiadomości podstawowe

Typ: klasztor

Datacja: 1342 r.

Lokalizacja

Główna miejscowość: Lublin

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Rosja/Carstwo Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie

Arcybiskupstwo: warszawskie

Diecezja: lubelska

Informacje szczegółowe

Styl: barok
Opis architektoniczny:

Przylega do kościoła od południa, 4-skrzydłowy, na planie czworoboku, z ryzalitami i 2 wirydarzami, skrzydła zróżnicowane pod względem kondygnacji. Gotycki refektarz ze sklepieniem czteropolowym wspartym na ośmiobocznym słupie. Pomieszczenia urządzone w XVII w. to: sala ze sklepieniem beczkowym z lunetami, krużganki dobudowane do gotyckiego muru (Żabicki 2013, s. 114-115).

UWAGI: Rozbudowany w l. 1591-1594, ponownie przekształcany i powiększony ok. 1635-1670 i w XVIII w. (Żabicki 2013, s. 114-115).

Losy po kasacie:

Po kasacie miał różnych użytkowników, przekształcany w l. 1891-1893 (skrzydła wschodnie i zachodnie) oraz w l. 1900-1902 (skrzydła południowe), w 1938 r. odzyskany przez Dominikanów (Żabicki 2013, s. 115).

Stan zachowania: Zachowany, stan dobry.

Obecna funkcja: Klasztor dominikanów.

Rejestr zabytków: WUOZ Lublin A/244 z 28.02.1967 r.

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 51.24767046436955 22.570359417860345 (zwiń mapę)