Architektura poklasztorna:
Dominikanie obserwanci, Sieniawa, Sieniawa, kościół klasztorny, 1719 - 1751 r.

Wprowadzono: 08.01.2016 23:26 | Ost. aktualizacja: 08.01.2016 23:29 | Autor opisu: Paula Zawisza

Wiadomości podstawowe

Typ: kościół klasztorny

Datacja: 1719 - 1751 r.

Lokalizacja

Główna miejscowość: Sieniawa

Historyczna Dodatkowe informacje o położeniu: Polska, woj. podkarpackie, pow. Przeworsk

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Informacje szczegółowe

Styl: barok

Architekt/budowniczy: Giovanni Spazzio

Opis architektoniczny:

Kościół 1-nawowy, na planie krzyża łacińskiego, transept i kopuła na pendentywach w krzyżu, z krótkim, 4-bocznym prezbiterium, fasada 2-kondygnacyjna z trójkątnym przyczółkiem na szczycie. Prezbiterium i nawa ze sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi, transept z kolebkowym na parzystych gurtach (Żabicki 2013, s. 364).

Losy po kasacie:

Po kasacie przeniesiono do kościoła parafię, spłonął w 1915 r., odbudowany w l. 1922-1927 (Żabicki 2013, s. 364).

Stan zachowania: Zachowany, stan dobry.

Obecna funkcja: Kościół parafialny.

Rejestr zabytków: WUOZ Rzeszów A-832 z 6.12.1988 r.

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 50.17649489999999 22.607819999999947 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

Foto

Widok z 11.04.2006 r. od wschodu na kościół, 
za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_Wniebowzi%C4%99cia_Naj%C5%9Bwi%C4%99tszej_Maryi_Panny_w_Sieniawie#/media/File:Sieniawakosciol.jpg