Architektura poklasztorna:
Kanonicy regularni św. Augustyna, Żagań (Wniebowzięcie NMP), Żagań, Kościół parafialny/ Drągowina, kościół parafialny, XIII wiek

Wprowadzono: 14.12.2016 11:02 | Ost. aktualizacja: 14.12.2016 11:21 | Autor opisu: Patrycja Ziomek

Wiadomości podstawowe

Nazwa: Kościół parafialny/ Drągowina

Typ: kościół parafialny

Datacja: XIII wiek

Lokalizacja

Główna miejscowość: Żagań

Historyczna Dodatkowe informacje o położeniu: Polska, woj. lubuskie, pow. żagański, gmina Żagań

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna::
  • Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, ul. Plac Klasztorny 2, 68-100, Żagań, Polska/[III] Rzeczpospolita Polska

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Prusy (Prusy Książęce, Brandenburgia-Prusy, Królestwo Prus)

Jednostka podziału administracyjnego: prow. Śląsk

Kraina historyczna: Śląsk

Arcybiskupstwo: gnieźnieńskie

Diecezja: wrocławska

Informacje szczegółowe

Styl: barok
Opis architektoniczny:

Kościół orientowany, murowany z kamienia, jednonawowy z prosto zamkniętym prezbiterium, zakrystią i kruchtą od północy, kaplicą od południa. Prezbiterium i kruchta mają sklepienia krzyżowe, zakrystia kolebkowe z lunetami, a nawa strop drewniany. Barokowa brama w kamiennym ogrodzeniu kościoła ma w falistym szczycie płaskorzeźbione wyobrażenie św. Augustyna, a we wnęce rzeźbę Piety. Uwagi: Kościół powstał ok. 1250 r., w XVII w. został powiększony o zakrystię i kruchtę, w 1690 r. dostawiono wieżę, kaplicę natomiast dobudowano w XIX w.

Losy po kasacie:

W latach 1540-1668 kościołem władali protestanci, później do 1810 r. wrócili zakonnicy. Po kasacie zamieniony w kościół parafialny. W 1985 r. rozebrano wieżę.

Stan zachowania: Zachowany

Obecna funkcja: Kościół parafialny

Rejestr zabytków: WUOZ Zielona Góra 120 z 16.07.1958 r.

Mapa

Lokalizacja: przybliżona

Geolokalizacja: 51.776386 15.321142 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

Inna wybrana:
  • Pilch Józef, Kowalski Stanisław, Leksykon zabytków architektury Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa, 2012, 262