Architektura poklasztorna:
Karmelici bosi, Berdyczów (Niepokalane Poczęcie NMP), Berdyczów, kościół klasztorny, 1739 - 1743 r.

Wprowadzono: 21.08.2014 20:08 | Ost. aktualizacja: 05.11.2016 18:38 | Autor opisu: Patrycja Ziomek

Wiadomości podstawowe

Typ: kościół klasztorny

Wezwanie: Niepokalane Poczęcie NMP

Datacja: 1739 - 1743 r.

Lokalizacja

Główna miejscowość: Berdyczów

Historyczna Dodatkowe informacje o położeniu: Ukraina, obwód żytomierski, rejon berdyczowski

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Rosja/Carstwo Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie

Jednostka podziału administracyjnego: gub. kijowska

Kraina historyczna: Ukraina

Arcybiskupstwo: mohylewskie

Diecezja: łucko-żytomierska

Informacje szczegółowe

Styl: barok

Architekt/budowniczy: Jan de Witte

Opis architektoniczny:

Trójnawowa bazylika na planie krzyża łacińskiego z kopułą nad skrzyżowaniem naw i transeptu. Plan kościoła pochodzi z 2 ćw. XVII w., ale po zniszczeniach z okresu wojen kozackich pozostały tylko mury dolnego kościoła, który został odbudowany przed 1737 r. prawdopodobnie przez Grzegorza Tarnawskiego. Jan de Witte projektując górny kościół skupił się na kolumnowej, wklęsłej fasadzie, kształcie kopuły. Fasada pozostała bezwieżowa, choć pierwotny kościół mógł mieć fasadę dwuwieżową. W latach 1810-1812 po raz kolejny przebudowano fasadę, w wyniku tej przebudowy świątynię flanukują dwie smukłe wieże.

Losy po kasacie:

W 1866 roku i erygowano przy kościele parafię. Po II wojnie światowej w świątyni utworzono muzeum ateizmu. W latach 90. kościół odzyskali karmelici. W 2008 r. dokonano ponownego poświęcenia świątyni.

Stan zachowania: Zachowany, choć do lat 90. XX w. pozostawał w ruinie.

Obecna funkcja: Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Berdyczowie

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 49.8975978087407 28.574584721565316 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

Inna wybrana:
  • Hauser Zbigniew, Tokarski Jacek, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, 3, Warszawa, 2001, s. 26-29