Architektura poklasztorna:
Jezuici, Kraków (św. Barbara m.), Kraków, kościół klasztorny, 1338 - 1402 r.

Wprowadzono: 31.08.2014 10:08 | Ost. aktualizacja: 15.01.2015 09:08 | Autor opisu: Patrycja Ziomek

Wiadomości podstawowe

Typ: kościół klasztorny

Datacja: 1338 - 1402 r.

Lokalizacja

Główna miejscowość: Kraków

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Austria (Monarchia Habsburgów)

Arcybiskupstwo: gnieźnieńskie

Diecezja: krakowska

Informacje szczegółowe

Styl: gotyk
Opis architektoniczny:

Kościół orientowany, jednonawowy z półkolistą absydą, bez wyodrębnionego w bryle prezbiterium, nawa nakryta sklepieniami kolebkowymi z lunetami, na gurtach. Fasada bezwieżowa, ze szkarpą na osi, zamknięta trójkątnym, ostrym szczytem, poprzedzona arkadową kaplicą cmentarną połączoną z kruchtą. Uwagi: Przbudowany w latach 1680-1687.

Losy po kasacie:

W latach 1774-1795 pozostawał pod zarządem Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej, od 1796 r. kościół bożogrobców. W 1867 r. powrócili do niego jezuici.

Stan zachowania: Zachowany

Obecna funkcja: Kościół klasztorny oo. Jezuitów

Rejestr zabytków: WUOZ Kraków A-23 /28.III.1931/ 27.IV.1973 [A-190/M]

Geolokalizacja: 50.06465009999999 19.94497990000002 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)