Architektura poklasztorna:
Jezuici, Kraków (św. Piotr i Paweł), Kraków, kościół klasztorny, 1596 - 1635 r.

Wprowadzono: 08.09.2014 19:28 | Ost. aktualizacja: 15.01.2015 09:08 | Autor opisu: Patrycja Ziomek

Wiadomości podstawowe

Typ: kościół klasztorny

Datacja: 1596 - 1635 r.

Lokalizacja

Główna miejscowość: Kraków

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Informacje szczegółowe

Styl: barok

Architekt/budowniczy: Giovanni de Rossis (projekt), budowniczy: Józef Brizius, Jan Maria Bernardoni, Jan Trevano

Opis architektoniczny:

Kościół bazylikowy ma szeroki, jednonawowy korpus oraz kaplice zamiast naw bocznych, transept nakryty kopułą oraz prostokątne prezbiterium zamknięte półkoliście zamkniętą apsydą. Fasada dwukondygnacyjna z dominującą strefą dolną i zaakcentowaną partią środkową. Pod prezbiterium znajduje się krypta grobowa ks. Piotra Skargi.

Losy po kasacie:

Po zburzeniu kościoła pw. Wszystkich Świętych świątynia stała się siedzibą parafii.

Stan zachowania: Zachowany

Obecna funkcja: Kościół parafialmy

Rejestr zabytków: WUOZ Kraków A-4 /25.II.1931/ 30.I.1973 [A-179/M]

Geolokalizacja: 51.10955 17.03169 (zwiń mapę)

Foto

Kraków. Plan kościoła pojezuickiego pw. śś. Piotra i Pawła (wg A. Miłobędzkiego, 1980) [w:] B. Krasnowolski, Leksykon zabytków architektury Małopolski, s. 110.