Klasztor:
Benedyktynki, Lubomierz (Wniebowzięcia NMP, św. Maternusa) skasowany

Wprowadzono: 18.12.2013 12:55 | Ost. aktualizacja: 10.07.2016 10:50 | Autor opisu: Weronika Wojciech

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    1278 r.
  • Kasata częściowa

    Data anulowania kasaty: 1810 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Lubomierz

Nazwa inna/e: niem. Loewenthal, Liebenthal, łac. Leovallensis, pol. Miłosna (1945-47), ros. Любомеж [pol. Lubomież, ang. Lyubomezh]

Lokalizacja

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna:
  • Polska/[III] Rzeczpospolita Polska, woj. dolnośląskie, pow. lwówecki

Stan zachowania

Stan zachowania: brak danych

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Benedyktynki

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Mniszki Zakonu Świętego Benedykta

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Moniales Ordinis Sancti Benedicti

Skrócona nazwa łacińska: OSB

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Kontemplacyjne

Rodzaj zgromadzenia: żeńskie, habitowe, klauzurowe

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 1278 r.

Opis:

Fundacja Judyty z Lubomierza (Liebenthal); klasztor miał stanowić rodzinną nekropolię Liebenthalów. Rodzina ta nadała klasztorowi znaczne dotacje. Liebenthalowie byli właścicielami miasta do ok. 1338 r. Po tym okresie stosunki członków rodziny z klasztorem były dość luźne, by w 1527 r., po wymarciu rodu, prawo patronatu nad kościołem i dobrami przejął Ferdynand I Habsburg, król Czech i Węgier oraz książę Śląska.

Klasztor przylega bezpośrednio do kościoła; zachowały się w nim fragmenty gotyckie z XV w.; został odbudowany po zniszczeniach z 1723 r., odrestaurowany w XIX w. (EK, 11, kol. 66)

 

Placówka w chwili kasaty

Wezwanie kościoła: Wniebowzięcia NMP, św. Maternusa

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Prusy (Prusy Książęce, Brandenburgia-Prusy, Królestwo Prus)

Kasata

Kasaty 1773-1914
    • Rodzaj: częściowa
    • Data anulowania kasaty: 1810 r.
    • Opis:

      Po kasacie budynki poklasztorne stały się własnością państwa Pruskiego.

      Klasztor został wyremontowany w 1960 r. (EK, 11, kol. 66)

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 51.0121 15.5078 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Małysz Kazimiera, Lubomierz, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 11: Lu An-"Maryawita", Lublin, 2006, kol. 66
Strony na temat obiektu/ów:
Strony na temat miejscowości: