Klasztor:
Sakramentki, Lwów (Zaślubin NMP, św. Józefa) skasowany

Wprowadzono: 22.08.2014 14:28 | Ost. aktualizacja: 12.07.2016 11:28 | Autor opisu: Patrycja Ziomek

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    1721 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Lwów

Nazwa/y obecna: Львів [pol. Lwiw, Lʹwiw; ang. L’Viv]

Nazwa inna/e: niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג, לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow), ros. Львов [pol. Lwow, ang. L'vov]

Lokalizacja

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna:
  • Храм Святої Трійці, Вулиця Тершаковців, 9, Lwów, Ukraina (Украина), obł. [obw.] lwowski

Stan zachowania

Stan zachowania: brak danych

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Sakramentki

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Benedyktynki sakramentki; Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Moniales Ordinis Sancti Benedicti ab Adoratione Perpetua Sanctissimi Sacramenti

Skrócona nazwa łacińska: OSBap

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Kontemplacyjne

Rodzaj zgromadzenia: żeńskie

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 1721 r.

Opis:

Sakramentki przybyły do Lwowa już około 10 lat wcześniej dzięki poparciu wojewody kijowskiego Józefa Potockiego, księżnej Anny Dolskiej i wojewodzianki smoleńskiej Zofii Cetnerówny. W 1721 r. dokument fundacyjny klasztoru podpisali wojewoda Franciszek Cetner i arcybiskup lwowski Jan Skarbek.

Placówka w chwili kasaty

Status prawny: samodzielny

Charakter domu samodzielnego: klasztor

Wezwanie kościoła: Zaślubin NMP, św. Józefa

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Arcybiskupstwo: lwowskie

Diecezja: lwowska

Przenosiny

Przenosiny po 1914 r.
  • 02.06.1946 r.:
    • Przyczyny, podstawy prawne: w wyniku wojny Lwów poza granicami Polski
    • Miejsce przeniesienia: Sakramentki, Pławniowice (Niepokalane Poczęcie NMP)
    • Losy wyposażenia po przenosinach:

      Udało się zabrać także archiwum klasztorne (w tym autografy listów matki Mechtyldy de Bar), zabytkowe obrazy, znaczną część wyposażenia klasztoru

    • Opis:

      Po zakończeniu drugiej wojny światowej Lwów znalazł się poza granicami Polski. W 1946 r. siostry zdecydowały się opuścić klasztor. Ich kapelan, ks. Opacki, dowiedział się, że w Pławniowicach koło Gliwic, znajduje się opuszczony pałac Ballestremów. Uzyskawszy zgodę władz na przejęcie budynków przez siostry, poinformował przeoryszę o możliwości przeprowadzki. 2 czerwca 1946 r. wspólnota opuściła Lwów. Udało się zabrać także archiwum klasztorne (w tym autografy listów matki Mechtyldy de Bar), zabytkowe obrazy, znaczną część wyposażenia klasztoru. 10 czerwca siostry dotarły do Pławniowic.
      Dom był bardzo zniszczony i musiano dokonać naprędce prowizorycznego remontu. Jednocześnie rozglądano się za bardzie odpowiednim loku. Możliwość taka pojawiła się w Bardzie Śląskim – siostry jadwiżanki z tamtejszego klasztoru wyjeżdżały do Niemiec i doszły do porozumienia z matką Jadwigą Olędzką. W ten sposób wspólnota zamieszkiwała dwa domy. Jednocześnie napływały nowe powołania. Chęć ponownego zjednoczenia wspólnoty w jednym domu a także plany wyburzenia części zabudowań w Bardo skłoniły siostry do kolejnych poszukiwań.
      Nowa możliwość pojawiła się pod Wrocławiem: w Pawłowicach (dziś dzielnica Wrocławia) znajdowały się ruiny klasztoru sióstr karmelitanek. W 1972 r. po uzyskaniu odpowiednich pozwoleń podjęto decyzję o przeprowadzce do Wrocławia. 8 grudnia 1972 r. ks. proboszcz Jan Rymarczuk przedstawił parafianom podczas Mszy Świętej pierwsze trzy siostry, które przybyły na nową placówkę: s. Janinę Augustynę Chorążankę, s. Teresę Tkacz i s. Łucję Sitarz. (http://benedyktynki-sakramentki.wroclaw.pl/historia-2/)

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 49.8348 24.0408 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Hauser Zbigniew, Ilustrowany przewodnik po zabytkach Galicji Wschodniej. Lwowskie, Lwów, Stanisławskie, Warszawa, 2004, s. 43