Klasztor:
Sercanki, Kraków nieskasowany, istnieje do dziś bez przerwy

Wprowadzono: 09.02.2015 10:58 | Ost. aktualizacja: 17.10.2016 15:30 | Autor opisu: Weronika Wojciech

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    1894 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Kraków

Nazwa inna/e: łac. Cracovia, ang. Cracov, niem. Krakau, lit. Krokuva, ukr. Краків [pol. Krakiw, ang. Krakiv], ros. Краков [pol. Krakow, ang. Krakov]

Lokalizacja

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna:
  • ul. Garncarska 24, 31-115, Kraków, Polska/[III] Rzeczpospolita Polska, woj. małopolskie, m. na pr. pow. Kraków, tel.: (12) 422 - 57 - 66

Stan zachowania

Stan zachowania: ob. funkcjonuje

Czy obiekt​/​y istnieje?:

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Sercanki

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Sercanki

Obrządek: inny

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 1894 r.

Opis:

Inicjatorem jego powołania był ksiądz Józef Sebastian Pelczar, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, który wcześniej stworzył w Krakowie przytulisko dla przybywających do pracy w Krakowie dziewcząt. Założył on zgromadzenie, by zapewnić podopiecznym przytuliska duchową opiekę.

Pierwszą przełożoną została siostra Klara Ludwika Szczęsna, która w latach 1895-96 prowadziła budowę nowego klasztoru w Krakowie, pozyskując ofiary m. in. z kwesty, a w latach 1898-1900 prowadziła budowę kościoła pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa i budynków klasztornych, służących np. jako dom opieki nad osobami starszymi; w 1900 r. od Józefa Pelczara ponownie otrzymała nominację na przełożoną generalną, w 1903 przedłużoną na następną 3-letnia kadencję przez ks. J. Krupińskiego - komisarza sercanek (EK, 19, kol. 6)

Zatwierdzenie Zgromadzenia przez Watykan nastąpiło w 1912, a ostateczne zatwierdzenie Konstytucji w 1923.

Zgromadzenie szybko się rozwijało. Do 1900 wzniesiono dla sióstr klasztor i kościół przy ul. Garncarskiej. Rozwijały się też domy zakonne w innych miastach Galicji, powstawały też pierwsze domy poza jej granicami. Siostry zajmowały się głównie działalnością dydaktyczno-wychowawczą i charytatywną: prowadziły schroniska dla dziewcząt pracujących, ochronki, sierocińce, szkoły, pracowały w szpitalach i zakładach opieki społecznej.

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 50.0606 19.9275 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Pałubska Zofia, Szczęsna Ludwika (imię zak. Klara) [w:] Encyklopedia katolicka, t. 19: Szczepkowski - Użhorodzka unia, Lublin, 2013, kol. 6