Klasztor:
Bazylianie, Dobromil (św. Onufry) skasowany, istnieje do dziś

Wprowadzono: 12.03.2017 21:36 | Ost. aktualizacja: 12.03.2017 22:43 | Autor opisu: Marek Derwich

Zwiń oś czasu
  • Przejęcie

    1691 r.
  • Opuszczenie, wymarcie etc.

    1904 r.
  • Restytucja

    1920 r.
  • Kasata zrealizowana

    Data faktycznej kasaty: 1946 r.
  • Restytucja

    1992 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Dobromil

Nazwa/y obecna: Добромиль [pol. Dobromil, Dobromylʹ; ang. Dobromilь]

Nazwa inna/e: Dobromyl

Stan zachowania

Stan zachowania: ob. funkcjonuje

Czy obiekt​/​y istnieje?: jako rezydencja; cerkiew św. Onufrego restaurowana

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Bazylianie

Inne przyjęte nazwy polskie: bazyljanie; Bazylianie św. Jozafata, Василіянський Чин святого Йосафата; Bazyliański Zakon Świętego Jozafata; Zakon Bazylianów św. Jozafata; Ordo Basilianus sancti Josaphat

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Zakon Świętego Bazylego Wielkiego

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Ordo Sancti Basilii Magni Ruthenorum

Skrócona nazwa polska: ukr. ЧСВВ

Skrócona nazwa łacińska: OSBM

Obrządek: greckokatolicki (unicki)

Typ zgromadzenia: Kontemplacyjne

Rodzaj zgromadzenia: męskie, habitowe, mnisze

Początki

Data przejęcia: 1691 r.

Opis:

w k. XVII w. nadanie Krasińskich.
1705-1723 wg projektu Jakuba Mamrowca z Jarosłąwia (Jan Mamrowicz) główna cerkiew klasztorna, św. Onufrego. 1731 ukończony klasztor. Zespół klaszt., z budynkami gospodarzymi, otoczony murem z bramą i okrągłą baszta. 1784 r. ówczesna włąścicielka dóbr, Anna Białogłowska, zezwoliła na wykorzystaneue materiału z rozbiórki zamku Herbutów - posłużył do ukończenia dzwonnicy. W połowie XVIII w. trafia tu otoczony kultem obraz św. Onufrego; ostatnie lata spędzali hierarchiwue Kościoła; podporządkowano mu monastery w Bukowej, Nakle, Żurawinie, Uluczu, Rybniku i Kołodzieńcu; prawie 40 mnichów, duża biblioteka (700 tomów); 1757-71 studia teologiczne. 
W 1879 r. 2 zakonników; od 1882 r. główne centrum reformy zakonu bazylianó prowadzonej przez jezuitów na mocy bulli papieżą Leona XIII. Jezuici przprowadzili remont i otworzyli nowicjat. Tu nowicjat Roman Szeptycki (Andrej).

Państwo: Polska/[I] Rzeczpospolita Obojga Narodów

Placówka w chwili kasaty

Status prawny: samodzielny

Charakter domu samodzielnego: monaster

Wezwanie kościoła: św. Onufry

Dzieje

1693 r. - nowicjat
  • Opis:

    od tego roku

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Kasata

Kasaty po 1914 r.
    • Rodzaj: zrealizowana
    • Podstawa prawna:
      • Państwo/ZSRR/komuniści
    • Data faktycznej kasaty: 1946 r.
    • Opis:

      najpierw zakład poprawczy, potem szpital dla psychicznie chorych. Większość wyposażenia uległa zniszczeniu / rozkradzeniu. Cerkiew przebudowano, adaptując: usunięto wieżę, wnętrze podzielono betonowym stropem na dwie kondygnacje.

Restytucja

Restytucje po 1914 r.

Likwidacja nie poprzez kasatę

Opuszczenie, wymarcie etc.:
    • Data: 1904 r.
    • Opis:

      zapewne z powodów trudności finansowych. Nowicjat przeniesiony do Krechowa; księgozbiór podzielony między monastery w Krechowie i Ławrowie.

Wcześniej zajmowany przez:
Restytucja / powrót:
    • Data: 1920 r.
    • Miejsce: Bazylianie, Dobromil (św. Onufry)
    • Opis:

      dzięki poparrciu metropolity Szeptyckiego odzyskał znaczenie. działają gimnazjum i studium filozoficzne; 1931 tu zebranie kapituły generalnej zakonu

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 49.553 22.772 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

Opracowane na podstawie:
  • Ваврик Михайло [Wawryk Michaiło], Нарис розвитку і стану Василіянського Чина XVII–XX ст. Топографічно-статистична розвідка [Naris rozbitku i stanu basiljanskogo czina XVII-XX st. Topofraficznaja rozbidka], (Записки Чина Cв. Вacилiя Вeл., cepiя II, ceкцiя I, 40), Рим=Romae, 1979, s. 192
Strony na temat miejscowości: