Klasztor:
Franciszkanie reformowani (reformaci), Lutomiersk (Niepokalane Poczęcie NMP) skasowany

Wprowadzono: 04.12.2012 10:27 | Ost. aktualizacja: 10.07.2016 12:29

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    1650 r.
  • Kasata zrealizowana

    Data faktycznej kasaty: 1900 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Lutomiersk

Nazwa inna/e: niem. Nertal (1943-45)

Lokalizacja

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna:
  • Polska/[III] Rzeczpospolita Polska, woj. łódzkie, pow. pabianicki

Dodatkowe informacje o położeniu: gm. Lutomiersk

Stan zachowania

Stan zachowania: brak danych

Zgromadzenie

Inne przyjęte nazwy polskie: reformaci; franciszkanie

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Bracia mniejsi franciszkanie

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Ordo Fratrum Minorum Strictioris Observantiae Reformatorum

Skrócona nazwa łacińska: OFMRef

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Czynne

Rodzaj zgromadzenia: męskie, habitowe, mendykanckie

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 1650 r.

Opis:

Fundacja Andrzeja Grudzińskiego, właściciela Lutomierska; przekazał reformatom zamek rycerski Zarembów (EK, 11, kol. 241)

Placówka w chwili kasaty

Wezwanie kościoła: Niepokalane Poczęcie NMP

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Rosja/Carstwo Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie

Kraina historyczna: ziemie: łęczycka, sieradzka, wieluńska

Prowincja / Archimandria: Prowincja wielkopolska pw. św. Antoniego z Padwy

Arcybiskupstwo: warszawskie

Diecezja: kujawsko-kaliska

Kasata

Kasaty 1773-1914
    • Rodzaj: zrealizowana
    • Data faktycznej kasaty: 1900 r.
    • Opis:

      W 1914 r. został zniszczony w wyniku pożaru; odbudowany po 1921 r. staraniem proboszcza Stefana Niedźwieckiego, w 1926 r. przekazany przez bpa W. Tymienieckiego salezjanom, którzy do 1951 r. prowdzili w nim sierociniec (EK, 11, kol. 241)

      Duchowni nadal mogli mieszkać w klasztorze, co miało miejsce do 1900 r. kiedy zmarł ostatni rezydent klasztoru, a zabudowania wystawiono na licytację. Zabudowania od rządu carskiego zakupiła gmina Lutomiersk i przekazała je biskupowi diecezji kujawsko-kaliskiej. 
      Jesienią 1914 r. podczas działań wojennych budynek strawiły pożary – zniszczeniu uległy wszystkie dachy, runęły sklepienia, mury były w tak złym stanie, że padały pomysły by zabudowania rozebrać. Niemcy wywieźli drogocenne XVIII-wieczne archiwa. Zabudowania przekazano jednak salezjanom w 1925 r., którzy rozpoczęli rekonstrukcje. W latach 1929–1951 na terenie klasztoru działał zakład wychowawczy i sierociniec. 
      W czasie wojny budynki klasztorne pełniły rolę koszar żołnierzy Wermachtu, punktu zbornego dla Polaków wysyłanych na roboty do Niemiec, magazynu zbożowego, a w końcu w 1943 r. całość zajęły władze wojskowe, które chciały w klasztorze zorganizować magazyn części Luftwaffe. 
      Po przebudowie, która miała miejsce w latach 50. i 60. XX w. klasztor stał się domem rekolekcyjnym oraz ośrodkiem dla młodych księży. W 1996 r. otwarto tam Salezjańską Szkołę Muzyczną.

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 51.7554 19.2187 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Spychała Jerzy, Lutomiersk, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 11: Lu An-"Maryawita", Lublin, 2006, kol. 241
Strony na temat obiektu/ów:
Strony na temat miejscowości: