Klasztor:
Kapucyni, Łomża (Siedem Boleści NMP) skasowany

Wprowadzono: 04.12.2012 10:27 | Ost. aktualizacja: 13.07.2016 13:43 | Autor opisu: Marek Derwich

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    1764 r.
  • Kasata niezrealizowana

    Data urzędowa kasaty niezrealizowanej: 1903 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Łomża

Nazwa inna/e: niem. Lomscha, lit. Lomža, ros. Ломжа [pol. Łomża, ang. Lomzha]

Lokalizacja

Adres/y, obecna przynależność państwowa i administracyjna:
  • Parafia p.w. Matki Bożej Bolesnej Braci Mniejszych Kapucynów w Łomży (Klasztor kapucynów), Parafia p.w. Matki Bożej Bolesnej Braci Mniejszych Kapucynów w Łomży, , ul. Krzywe Koło 3, 18-400, Łomża, Polska/[III] Rzeczpospolita Polska, woj. podlaskie, m. na pr. pow. Łomża, tel.: (86) 216-48-49, email: kapucyni.lomza@gmail.com

Stan zachowania

Stan zachowania: brak danych

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Kapucyni

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum

Skrócona nazwa łacińska: OFMCap

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Czynne

Rodzaj zgromadzenia: męskie, kleryckie

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 1764 r.

Opis:

Na tzw. Popowej Górze Józef Konstanty Trzaska, kanonik połocki i proboszcz w Kleczkowie oraz Hilary Trzaska, sędzia ziemski łomżyński nabyli w 1763 r. z zamiarem ufundowania klasztoru kapucynów grunt oraz zabudowania dawnego kościoła i klasztoru Sióstr Benedyktynek, które przeniosły się na inne miejsce.
Biskup płocki, Hieronim Szeptycki, zatwierdził fundację 28 października 1763 r., a pierwsi zakonnicy przybyli do klasztoru 2 lipca 1764 r. Budowę kościoła i klasztoru w stylu baroku toskańskiego, o formach typowych dla budownictwa kapucynów, lecz bardzo oszczędnych w zewnętrznej dekoracji (brak charakterystycznych kaplic bocznych) według projektu architekta Tańskiego, prowadzono w latach 1770-1789. Kościół p.w. Matki Bożej Bolesnej konsekrował bp płocki, Kajetan Onufry Szembek. Obrazy ołtarzowe, z których do dziś zachował się tylko obraz Zdjęcie z Krzyża, namalował Sylwester Mirys, nadworny malarz Branickich z Białegostoku. W 1844 r. kościół przeszedł gruntowną renowację, w czasie której dotychczasowe obrazy ołtarzowe zastąpiono obrazami pędzla Szymona Czechowicza i nieznanego malarza podpisującego się M.L.V.R.Z. Z inicjatywy prowincjała Beniamina Szymańskiego w 1859 r. dobudowano boczną kaplicę, w której umieszczono krucyfiks pochodzący z dawnego kościoła jezuitów w Połocku (krucyfiks ten otrzymał Szymański w darze od namiestnika carskiego, Iwana Paskiewicza). Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku klasztor łomżyński był siedzibą nowicjatu i studium filozofii. W 1845 r. odbyła się tu kapituła prowincjalna, na której uchwalono wytyczne reform życia Prowincji, powzięte z inicjatywy prowincjała Beniamina Szymańskiego. (http://www.lomza.kapucyni.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=51&Itemid=58)

Placówka w chwili kasaty

Wezwanie kościoła: Siedem Boleści NMP

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Rosja/Carstwo Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie

Prowincja / Archimandria: Prowincja polska pw. św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupów i Męczenników = Provincia Polona Sanctorum Adelberti et Stanislai Episcoporum et Martyrum

Arcybiskupstwo: warszawskie

Diecezja: płocka

Kasata

Kasaty 1773-1914
    • Rodzaj: niezrealizowana
    • Podstawa prawna:
      • Państwo/Rosja/car Aleksander II: ukaz z 8.11.1864 (27.10.1864 starego stylu), zwany ukazem o reformie klasztorów w Królestwie Polskim
    • Data urzędowa kasaty niezrealizowanej: 1903 r.
    • Opis:

      Podczas kasaty klasztorów w Królestwie Polskim w 1864 r. klasztor ocalał, uznany za tzw. klasztor etatowy (mający prawo istnienia). Przywieziono do niego zakonników ze skasowanego klasztoru w Lublinie, a w 1867 r. po skasowaniu przez władze carskie diecezji podlaskiej osadzono bpa podlaskiego Beniamina Szymańskiego., który zmarł tutaj 15 stycznia 1868 r. i został pochowany w katakumbach klasztornych. Formalnej kasaty klasztoru dokonano w 1903 r., ale ostatnim zakonnikom o. Łukaszowi Zaczyńskiemu i br. Symforianowi Uszalakowi, pozwolono mieszkać w klasztorze aż do śmierci. O. Łukasz doczekał odzyskania niepodległości przez Polskę i przybycia współbraci z Nowego Miasta, którzy na nowo obsadzili klasztor - zmarł 4 grudnia 1918 r. (http://www.lomza.kapucyni.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=51&Itemid=58)

       W łomżyńskim klasztorze OO. Kapucynów po śmierci Br. Symforyana Urszalaka pozostałylko O. Łukasz Zaczyński, dawny gwardian zgromadzenia. Jak wiadomo, wydany w r. 1906 ukaz Najwyższy znosi zakaz (sic!) zamykania istniejących w Królestwie Polskim klasztorów. Wobec ego "Wspólna praca", wychodząca w Łomży, nawołuje mieszkańców do podjęcia starań, aby klasztor OO. Kapucynów w Łomży nie był zamknięty. (Z życia katolickiego po całym świecie, "Dwutygodnik Diecezalny Wileński", 2, 1911, 23, s. 317 ; br. Symforyan zmarł zaraz po przybyciu z klasztoru w Nowym Mieście nad Pilicą, skąd zostałwydalony, ib., nr 16, s. 232)

    • Rodzaj: częściowa

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 53.1810 22.0800 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

Strona domowa:
Strony na temat miejscowości: