Klasztor:
Dominikanie, Sandomierz (św. Marii Magdaleny) skasowany

Wprowadzono: 04.12.2012 10:27 | Ost. aktualizacja: 10.04.2015 00:02 | Autor opisu: Weronika Wojciech

Zwiń oś czasu
  • Kasata zrealizowana

    Data faktycznej kasaty: 1807 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Sandomierz

Stan zachowania

Stan zachowania: brak danych

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Dominikanie

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Zakon Braci Kaznodziejów

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Ordo Fratrum Praedicatorum; Ordo Praedicatorum

Skrócona nazwa łacińska: OP

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Czynne

Rodzaj zgromadzenia: męskie, mendykanckie

Początki

Opis:

- w 1399 r. dominikanin Andrzej Rusiniec, zwany też Andrzejem z Sandomierza, otrzymał od królowej Jadwigi przywilej dla klasztoru, gdzie z jałmużny i własnych środków wybudował murowany kościół i konwent (EK, 1, kol. 543)

Do 1645 r. klasztor był zależny od dominikańskiego klasztoru przy kościele pw. św Jakuba, zależność podkreślana była daniną w wysokości 10 złotych.

Placówka w chwili kasaty

Status prawny: dependencja

Charakter dependencji: wikariat

Dom, któremu podlega dependencja: Dominikanie, Sandomierz (św. Jakub ap. (Większy))

Wezwanie kościoła: św. Marii Magdaleny

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Austria (Monarchia Habsburgów)

Prowincja / Archimandria: Prowincja polska

Arcybiskupstwo: warszawskie

Diecezja: sandomierska

Kasata

Kasaty 1773-1914
    • Rodzaj: zrealizowana
    • Data faktycznej kasaty: 1807 r.

Przenosiny

Przenosiny 1773-1914
  • 1807 r.:
    • Miejsce przeniesienia: Dominikanie -Sandomierz, przy kościele pw. św. Jakuba
    • Losy zabudowań po przenosinach:

      W 1809 roku utworzono w budynkach klasztornych magazyny, a w 1860 roku kościół św. Marii Magdaleny został rozebrany. Materiał zrujnowanego kościoła posłużył do budowy sandomierskiego Pałacu Biskupiego. Pozostałością, którą oglądać można współcześnie jest tzw. ucho igielne, czyli furta dominikańska, która łączyła oba klasztory wytyczoną drogą przez Wąwóz Świętojakubski. (http://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Bw._Marii_Magdaleny_w_Sandomierzu ; dostęp: 25.01.2015)

    • Losy wyposażenia po przenosinach:

      Nieliczne pozostałości wyposażenia kościoła św. Marii Magdaleny zostały przeniesione do kościoła św. Jakuba. (http://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Bw._Marii_Magdaleny_w_Sandomierzu ; dostęp: 25.01.2015)

Mapa

Lokalizacja: hipotetyczna

Geolokalizacja: 50.6822405 21.75017809999997 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Świętochowski Robert, Andrzej z Sandomierza, Andrzej Rusiniec, Rutheni OP [w:] Encyklopedia katolicka, t. 1: Α i Ω - Baptyści, Lublin, 1973, kol. 543
  • Świętochowski Robert, Andrzej z Sandomierza, Andrzej Rusiniec, Rutheni OP [w:] Encyklopedia katolicka, t. 1: Α i Ω - Baptyści, Lublin, 1973, kol. 543