Klasztor:
Misjonarze, Siemiatycze (Wniebowzięcie NMP) skasowany

Wprowadzono: 04.12.2012 10:27 | Ost. aktualizacja: 30.03.2016 13:03 | Autor opisu: Marek Derwich

Zwiń oś czasu
  • Fundacja / translokacja / zmiana reguły / przejęcie

    08.01.1719 r.
  • Kasata zrealizowana

    Data faktycznej kasaty: 1832 r.
Rozwiń wszystkie sekcje

Nazwa

Główna miejscowość: Siemiatycze

Stan zachowania

Stan zachowania: zachowany

Istniejące obiekty: kościół, zespół budynków pomisjonarskich, ob. niewykorzystywane

Zgromadzenie

Nazwa zgromadzenia: Misjonarze

Inne przyjęte nazwy polskie: Lazaryści

Pełna polska nazwa zgromadzenia: Zgromadzenie Księży Misjonarzy Świętego Wincentego à Paulo

Pełna łacińska nazwa zgromadzenia: Congregatio Missionis

Skrócona nazwa łacińska: CM

Obrządek: rzymskokatolicki (katolicki)

Typ zgromadzenia: Czynne

Rodzaj zgromadzenia: męskie, kleryckie

Początki

Data fundacji / translokacji / zmiany reguły / przejęcia: 08.01.1719 r.

Opis:

inicjatywa ówczesnego właściciela, wojewody podlaskiego, Michała Józefa Sapiehy, miejscowego plebana, kanonika warszawskiego, Michała Krasowskiego oraz superiora misjonarzy w Lublinie, Kazimierza Ottowicza, zapoczątkowana w 1714 r. a sfinalizowana 8 I 1719 r., oblata w 1725 w księgach grodzkich drohickich; 1722 erekcja klasztoru przez bpa łuckiego Stefana Rupniewskiego

Państwo: Polska/[I] Rzeczpospolita Obojga Narodów

Placówka w chwili kasaty

Status prawny: samodzielny

Charakter domu samodzielnego: klasztor

Wezwanie kościoła: Wniebowzięcie NMP

Przynależność państwowa i kościelna w chwili kasaty

Państwo: Rosja/Carstwo Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie

Kraina historyczna: Podlasie

Prowincja / Archimandria: Prowincja polska

Arcybiskupstwo: mohylewskie

Diecezja: łucko-żytomierska

Kasata

Kasaty 1773-1914
    • Rodzaj: zrealizowana
    • Podstawa prawna:
      • Państwo/Rosja/car Mikołaj I: ukaz z 19.07.1832 "O zniesieniu niektórych rzymskokatolickich klasztorów" (Об упразднении некоторых римско-католических монастырей)
    • Data faktycznej kasaty: 1832 r.
    • Opis:

      w 1831 r. budynek klasztoru częściowo zajęty na szpital wojskowy, "od czego nastąpiła wielka depolacya". Po kasacie przejęła miejscowa parafia. 1860 "wielka reperacja". 1856 r. na publ. licytacji sprzedana "większość zabudowań gospodarczych: stodoły, chlewy, szopy. Pozostał jeszcze spichlerz murowany, część główna kompleksu zajęta na plebanię, sala biblioteczna z księgozbiorem teologicznym i kaznodziejskim, w pobliżu murowany szpital z 1723 r., połączyny ze szkołą. Próbę czasu wytrzymało ogrodzenie (mur), otaczające takzę obszerny ogróds poklasztorny. Do budowli znaczących w mieście zalaczno i zabytkowy kościół parafialny, w 'strukturze wspaniały', z wieżą 'dosyć ogromną', zakończoną kopułą krytą miedzią. Na wieży pozostał zegar z trzema cyferlatami, wyzłacanymi literami oraz sygnaturką. wewnątrz kościoła był duży ołtarz drewnany i siedem ołtarzy bocznych, organy 16-głosowe, 6 konfesjonałów, liczne obrazy, chorągwie, rzeźby. Zadowalało się w pełni wyposażenie w ornaty, kapy, obrusy, baldachimy, drobny sprzet ze srebra, mieszi, mosiądzu, cyny i żelaza. Kościół 'chylił się już ku upadkowi, lecz za usilnym staraniem i poświęceniem szczupłych funduszów miejscowego proboszcza [Rocha Boguszewskiego - A.D.] i parafian w 1846 r. został zreperowany'. Kolejne naprawy dachu, murów i tynku nastąpiły w latach 1858-1859, 1860. Postawiono wówczas m.in. nową bramę z figurą św. Michała. Na trzmorgowym cmentarzu, ogrodzonym murem kamiennym, poświęcono w 1828 r. kaplicę z ołtarzem św. Anny, remontowaną w 1854 r. Staraniem proboszcza R. Boguszewskiego naprawiono w 1850 r. i budynek przykościelnego szpitalika-przytułka zamieszkałego przez kilka ubogich osób starszych"  [Dobroński, 95]
      Po kasacie "otwarto w 1836 r. szkołę parafialną, wykorzystując na ten cel nadal oddzielne pomieszczenie przy szpitaliku-przytułku. Z póxniejszego (1852 r.) opisu wynika, że zaniedbano tę placówkę, czego dowodem brud i nieporządek w izbie, służącej ttakże za mieszkanie nauczyciela. Stało tu kilka drewnianych ław, piec, parawan oddzielający łóżko [...] na program skłądały się przede wszystkim ministrantura oraz 'cesarzówka' (pamięciowa znajomość historii i aktualnego składu osobowego dynastii Romanowów). W 1857 r. uczęszczało [...] zaledwie 19 uczniów" [Dobroński, 97]

Mapa

Lokalizacja: dokładna

Geolokalizacja: 52.428919 22.865242999999964 (zwiń mapę)

Źródła opracowań (w tym bibliografia)

  • Czumaj Zenon, Siemiatycze, Encyklopedia katolicka, t. 18: Serbowie - Szczepański, Lublin, 2013, kol. 148-149

Foto